Review & Reflection
Next Station เริ่มต้นขึ้นมาจากความประทับใจในหนังสือเรื่องรถไฟสายทางช้างเผือก อ่านตั้งแต่ต้นจนจบและนำมาเรียบเรียงเล่าในมุมมองใหม่ เหตุการณ์เรื่องราวในแต่ละบทถูกหยิบยกมาเปรียบเทียบกับบทเพลงเปียโนทั้งหกเพลง โดยเลือกมาจากบรรยากาศ คาแรกเตอร์ อารมณ์เพลง เรื่องราวสนุกสนาน บรรยากาศ อย่างเสียงกรุ๊งกริ๊งและการไล่โน้ตแพรวพราวของชามินาดสื่อถึงความระยิบยับของดวงดาวนับล้านที่มองเห็นได้จากหน้าต่างรถไฟสายทางช้างเผือก บรรยากาศล่องลอยราวหมอกควันเหมือนภาพฝันจากเดอบุสซี ความทรงจำอันแสนสุขของมิตรภาพซึ้งกินใจที่โชแปงค่อยๆ นำไปสู่ท่อนจบที่อิ่มเอมด้วยความสุขที่แท้จริงซึ่งโจวานนีเฝ้าหา ด้วยการตีความของผู้เล่นที่เป็นผู้อ่านและผู้เรียบเรียงในขณะเดียวกัน การเชื่อมโยงเนื้อเรื่องและดนตรีเข้าด้วยกันเกิดจากกระบวนการดังกล่าวถึงแม้จะรู้สึกว่าเข้ากันได้ในระดับหนึ่ง แต่อาศัยเฉพาะมุมมองของผู้จัดทำยังคงยากที่จะมองในภาพใหญ่ แต่เมื่อองค์ประกอบทั้งหมด ทั้งดนตรี เนื้อเรื่องที่ถูกนำเสนอ เสริมด้วยภาพประกอบในการแสดงได้รวมเข้าด้วยกัน จากการชมวิดิโอการแสดงทำให้สามารถมองเห็นภาพโดยรวมทั้งหมดและรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมากที่แต่ละองค์ประกอบส่งเสริมกันและกันเป็นอย่างดี
ระหว่างการทำงานทำให้ได้เรียนรู้ว่าการเรียบเรียงงานเขียนเป็นสิ่งที่ยากกว่าที่คิดไว้มาก จะทำอย่างไรให้สามารถบรรยายภาพบรรยากาศในเรื่องออกมาให้ผู้ชมเห็นภาพ ขณะเดียวกันก็ต้องรักษาความเป็นต้นฉบับไว้ด้วยความเคารพ จะต้องลดทอนเสริมแต่งอย่างไรให้พอดีไม่ขาดไม่เกิน เช่นเดียวกับการคงสมดุลระหว่างองค์ประกอบต่างๆ ต้องทำยังไงให้ดนตรีไม่จม ไม่กลายเป็นดนตรีประกอบเรื่องราว ทำยังไงให้ภาพและวิดิโอเคลื่อนไหวในฉากหลังไม่ดึงดูดสายตาผู้ชมมากจนเกินไป ทำยังไงให้ตัวเนื้อเรื่อง ที่นำเสนอผ่านการฉายบนพื้นที่จำกัดที่ฉากข้างของฮอลล์ ด้วยเงื่อนไขทางเทคนิคของการวางแมปปิ้งของวิช่วลในฮอลล์แสดง ปัจจัยหลายๆอย่างนี้เป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงและคิดเผื่อในขณะการทำงานวางภาพและข้อความประกอบในพื้นหลัง ต้องมีการสังเกตการณ์ในสถานที่แสดงจริง รวมถึงขอความเห็นจากคนที่มีความรู้เกี่ยวกับโปรแกรมและการจัดวางที่ต้องใช้จริง ปรับแก้อยู่หลายครั้งจนกว่าจะได้เวอร์ชั่นที่เหมาะสม เป็นเรื่องที่ทำให้ได้เรียนรู้ว่าการทำงานดนตรีเล่าเรื่อง มีความเป็นไปได้มากมายกว่าที่คิด ทั้งในด้านของวิธีการนำเสนอ การออกแบบการแสดงว่าหน้าตาจะออกมาเป็นอย่างไร การหาจุดสมดุลระหว่างแต่ละองค์ประกอบก็เป็นไปได้มากมาย ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์และภาพรวมในหัวที่ผู้จัดงานต้องการ ดังนั้นหากจะมีอะไรที่สามารถแนะนำให้คนที่ต้องการจะทำงานในรูปแบบใกล้เคียงกันได้ ก็คงจะเป็นการบอกให้เปิดใจให้กว้างเข้าไว้ อย่ากำหนดกรอบและยึดติดกับสัดส่วนความสำคัญ หรือรูปแบบวิธีการนำเสนอรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง และที่สำคัญคือการเปิดหูเปิดตาให้กว้างเข้าไว้ ในการเสพสื่อเข้าชมงานสร้างสรรค์ในรูปแบบคล้ายๆ กัน เพราะแต่ละงานก็จะมีลายเซ็น กลิ่นอาย และสไตล์ที่แตกต่างกันแม้จะเป็นงานดนตรีเล่าเรื่องเหมือนกันก็ตาม
หนึ่งในความประทับในการรีไซทอลครั้งนี้คือการได้ทำงานอย่างราบรื่นในแง่ของโปรดักชั่นที่มีการวางแผนในส่วนของทีมงานมาเป็นอย่างดี ทำให้งานออกมาตามภาพที่คาดหวังเอาไว้ ส่วนตัวรู้สึกดีใจมากที่ได้รับฟีดแบคจากผู้ชมว่า ภาพและวิดิโอประกอบเป็นไปในทิศทางเดียวกันกับตัวดนตรี ถือว่าประสบผลสำเร็จไปตามที่ตั้งใจไว้ อย่างไรก็ตามหากมีโอกาสให้ได้แก้ตัวอีกครั้ง สิ่งที่ต้องการจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมคือการวางแผนการซ้อม เนื่องจากในการแสดงครั้งที่ผ่านมา ในส่วนของการซ้อมเปียโนเกิดปัญหาของการแบ่งเวลาให้กับงานในส่วนอื่นๆ ที่ค่อนข้างกินเวลาไปมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ และในส่วนของโปรเจกต์โดยรวมก็ได้จุดประกายให้เกิดความสนใจอย่างเช่น หากตัวดนตรีที่นำมาเล่นประกอบเล่าเรื่องราวมีการเรียบเรียงดัดแปลงขึ้นมาใหม่ หรืออาจรวมถึงการประพันธ์ขึ้นใหม่ก็คงจะน่าสนใจและทำให้มีเอกลักษณ์มากขึ้นอีก หรือจะเป็นเรื่องของการพิจารณาเเลือกหยิบยกเรื่องราวที่ใกล้ตัวมากกว่าเดิมขึ้นมาเล่า อย่างเรื่องที่ทุกคนจะรู้จักเช่นนิทานอีสปหรือวรรณคดีไทย หากนำมาเล่นในรูปแบบของดนตรีเล่าเรื่อง ทำให้ผู้ชมได้เข้าถึงทั้งตัวเนื้อเรื่องและดนตรีในมุมมองใหม่ๆ ก็เป็นไปได้เช่นกัน การทำดนตรีคลาสสิคให้สามารถเข้าถึงคนดูได้ในยุคสมัยนี้มีวิธีการและรูปแบบมากมายจนขยายความเป็นไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด จากการทำงานในครั้งนี้ การนำเรื่องราวมาเล่าประกอบดนตรีเป็นอีกหนึ่งรูปแบบของการนำเสนอดนตรีที่สนุก เข้าใจง่าย สร้างสรรค์ และเพลิดเพลินได้จริง นอกจากสเน่ห์ของดนตรีที่เดิมก็มีมากล้นอยู่แล้ว สเน่ห์ของการเล่าเรื่องก็เป็นตัวเสริมเพิ่มให้การนำเสนอรูปแบบนี้มีความสนใจ สามารถใส่ความออริจินอลของผู้จัดลงไป และเล่นกับองค์ประกอบอย่างสร้างสรรค์ได้อย่างกว้างขวาง
